Тры польскіх студанта з Кракава парадарожнічаюць па Беларусі. Запрасіў іх да нас Лявон, беларус, што вучыцца разам зь імі. Шлях вандроўнікаў праходзіць праз Баранавічы, Наваградак, Горадню, Мір, Нясьвіж ды Менск, а мэтай зьяўляюцца азёры на Мядзельшчыне. Гэта іх першае наведваньне Беларусі, якая для шматлікіх жыхароў суседняй Польшчы – экзатычная краіна. Таму іх уражаньні ад Гарадзеншчыны ды ўсёй рэшты – ў сёньняшнім выпуску “ТС”.

-         Якія мэты гэтай паездкі? Як вы на яе наважыліся, што чакалі ўбачыць, што думалі і ведалі пра Беларусь дагэтуль?

Пшэмэк: Нас запрасіў Лявон, то мы і прыехалі.

Кася: Я проста хацела наведаць чарговую краіну дзе раней не была.

Міхал: Мы хацелі праверыць, як тут насамрэч, але ехалі бязь нейкіх стэрэатыпаў.

П: Мы не давяраем прапагандзе польскіх газэт адносна Беларусі. Мне здаецца, што такая вось “Газэта Выборчая” мае выдатны культурніцкі аддзел, але слабаваты палітычны.

-         Як першыя ўражаньні ад Беларусі? Пераезд мяжы, перасадка ў Берасьці, Баранавічы?

П: Першае, што прыцягнула ўвагу – шырокія вуліцы, хаця гэта больш тычыцца Баранавіч.

М: Вельмі пануры настрой панаваў на вакзале ў Берасьці, шэрасьць нейкая, цягнікі гэтыя стаяць, людзі сьпяшаюцца. Таксама на самым пачатку падарожжа быў увесь гэты бюракратызм з рэгістрацыяй.

К: Я спачатку баялася мытнікаў, але яны аказаліся вельмі прыемнымі людзьмі.

М: Без дапамогі Лявона мы б напэўна не вырашылі ўсе справы зьвязаныя з выездам, нават візы б не зрабілі.

-         Што скажаце пра беларусаў? Якімі яны вам уяўляліся, а якімі аказаліся жыхары Баранавіч, Наваградка і Горадні?

П: Мы пазнаёміліся зь невялікай колькасьцю беларусаў. Але я ўбачыў розныя спосабы ўспрыманьня Беларусі: візыі розных людзей, у асноўным моладзі.

М: Беларусы – нармалёвыя людзі, спакойныя, не глядзяць коса на іншых на вуліцах.

П: Але прадаўшчыцы ня ветлівыя.

М: Мабыць праца цяжкая.

К: А я заўважыла дзіўны стыль фрызур.

-         Ці сталі вы ўжо арыентавацца ў мясцовых коштах? Горадня танная ці дарагая? Як крамы, кавярні, інфраструктура?

П: Вельмі танныя цыгарэты. Каб мы тут жылі, то ў нас бы разьвілася ад іх моцная залежнасьць.

М: Таксама нельга не адзначыць танны алькаголь.

К: Горадня – горад вялікі, а кошты дастаткова дэмакратычныя.

М: Праўда крамы якія цяжка знайсьці.

К: Злуе тое, што няма пабаў. Затое дарогі ня горшыя за польскія, хаця транспарт з Наваградка ў Горадню нам трапіўся спэцыфічны – проста дапатопны аўтобус у якім мы ледзь не памерлі ў такую сьпёку.

-         Што цікавага, незвычайнага вы ў нас заўважылі? Што запамятаецца надоўга?

П: Ізноў дарогі. Асабліва “зэбры” без сьвятлафораў, і наадварот, сьвятлафоры без “зэбраў”.

М: Вельмі добрае піва.

П: Я яшчэ запамятаю нешматлікія вулічныя кафэшкі. Усе гэтыя жоўтыя намёты асацыююцца ў мяне зь нейкімі фэстамі, а тут яны стаяць кожны дзень.

М: Ленінаў запамятаю. Усіх!

К: А мяне бесіць, што народ не размаўляе па-беларуску.

П: Заўсёды чуеш вакол сябе гэтае “харашо”. (сьмех)

-         Хоць трошку, але мабыць пачулі ды ўбачылі “рэканструкцыю” па-гарадзенску. Як можаце пракамэнтаваць?

М: Вядома, тое што адбываецца гэта дрэнна. Патрэбная граматная рэстаўрацыя. У Польшчы такое як тут таксама здараецца, але гэта вялікая рэдкасьць.

П: Занадта вялікая любоў да прагрэсу таксама дрэнна, як і ўсё што ня ў меру.

-         Ці склаўся ўжо ў вас нейкі канкрэтны вобраз Беларусі? Можаце ўжо зараз сказаць, што абавязкова яшчэ прыедзеце, або не завітаеце аніколі?

К: Паспрабую вывучыць беларускую мову і прыехаць.

М: Я таксама ахвотна.

П: Каб нешта больш канкрэтнае сказаць трэба ўбачыць сталіцу. Сталіца ў краіне як у чалавека галава, а як з чалавекам без галавы пазнаёміцца? Пасьля Менску мабыць буду мець нейкі адзіны вобраз Беларусі.

-         Можа што яшчэ дадасьцё на канец размовы?

М: Магу пахваліцца, што раблю ўласны рэпартаж з падарожжа. Увесь час запісваю. Я пастараўся дакладна апісаць літургію ў іншых, не каталіцкіх абрадах. Едучы ў аўтобусе рабіў запісы пра прыроду, ляндшафт. Абавязкова напішу пра архітэктуру. Зьмяшчу гэта потым на сваім блёгу.

К: Цудоўна, што ў вас не адныя бэтонныя вуліцы, а наадварот, шмат дрэваў, вельмі зялёна. Таксама кідаецца ў вочы тое, што на вуліцах чыста.

Размаўляў Аляксей Шота