Бднота, нездаровы сацыяльны асяродак, крымінал, прававое і эканамічнае бяспраўе сфармавалі каштоўнасці руху: універсалізм, справядлівасць, самасцвярджэнне моцнай асобы ў неспрыяльных абставінах, ускрыццё “язвін” грамадства( “гангста-рэп”). Спартыўны стыль, “свабодныя” джынсы, красоўкі, байкі (танная амерыканская вопратка “нізоў”)-знешне выразна адрозніваюць “рэпераў” ад прадстаўнікоў іншых  моладзевых рухаў.Хіп-хоп культура мае некалькі базавых складаючых: MC-культура (Master of Ceremonial)- майстэрства рэчытатыву, інакш кажучы, рэп, графіці, “дзі-джэінг”, ну і адпаведна “брэйк-данс”- які сваім паходжаннем абавязаны негрыцянскай, лацінаамерыканскай пластыцы.

У Беларусі прайшло, як мінімум, дзве “хвалі”цікавасці да хіп-хопу: напрыканцы 80-х (знакамітыя “робаты”), на мяжы 90-х-пачатку 21 стагоддзя папулярнасць набываюць першыя беларускія рэп-калектывы (“ТС-52”, “Хлоп-ч”, “Нестандартны варыянт”), тэматыка тэкстаў якіх была некалькі іншай (палітызаванасць, грамадскасць), чым ў іх афра-амерыканскіх “калегаў”, рытміку якіх яны перанялі...Папулярнасць “брэйка”вызначыла з’яўленне прафесійных каманд (мінскія “Street masters”), правядзенне 1-га нацыянальнага “battl”а (чэмпіянату) па брэйк –дансе ў 2001 годзе.

– Праз сваю музыку я імкнуся несці пазітыў. Рэпер- гэта чалавек, які імкнецца дакапацца да ісціны, зразумець сутнасць...Хіп-хоп- пазітыўнае ўспрыманне свету...” –  лічыць рэпер Алесь з гістфаку.

“Камерцыялізацыя”, “раскрутка” маладых рэп-банд змывае арэол “андэграўнднасці”, “сацыяльнасці” хіп-хопу. Хаця ў глабалізаваным свеце, дзе змешаны традыцыі, менталітэты...праблемы – будучае субкультуры не выклікае трывогі.

Андрэй БАРТАШЭВІЧ