У мінулую суботу адбыўся доўгачаканы для многіх школьнікаў вечар – выпускны баль. Было тут ўсё: слёзы і усмешкі, весялосць і сум... Канешне, не абышлося і без забароненых алкагольных напояў.

Яшчэ з 18.00 быў забаронены продаж алкагольных напояў у крамах, але каму ад гэтага стала горш? Выпускнікі ўсё роўна закупілі алкаголь значна раней, бо шмат з іх ўвогуле не выпускалі з памяшканнеў, дзе адбывалася святкаванне, а людзі, далекія ад гэтага балю, не змаглі расслабіцца і адпачыць у свой выходны дзень.

Наступная рыса святкавання выпускнога – шмат бацькоў, якія хвосцікамі хадзілі за сваімі «дзеткамі», сачылі за кожным іх крокам, але ўсяроўна потым неяк здзіўляліся...

З кожным годам на баль бацькі аддюць ўсё больш і больш грош, а вось у нашых бабуль і дзядуль выпускнога такога не было, яны прыйшлі, атрымалі свае атэстаты аб адукацыі і разышліся (ну, ва ўсякім разе, яны так кажуць).

Толькі на світанні прыйшло ўсведамленне таго, што школа закончылася і пачынаецца новае жыццё, а з дзяцінствам трэба развітвацца. Раніцай бацькі з’ехалі, выпускнікі сталі ўспамінаць цікавыя гісторыі, якія з імі здараліся на працягу вывучэння, ўжо нічога не утойваючы і не падбіраючы патрэбныя словы.

І толькі вялікая адзінота бачылася ў кожнага ў вачах...

Калі пачалі разыходзіцца, кожны адчуваў, што згубіў ці проста пакінуў кавалачак свайго сэрца...  

І толькі лента «выпускнік 2008» на люстэрку, як частка святкавання, – душеўны боль...

Наталія ВАЖЭЙКА