Версія для друку
Даслаць сябру
Kаментары
(2)
Памер шрыфта
Гарадзенскі погляд
Чаму і каму патрэбна «згарнуць балаган»?
Перад пачаткам летняга сезону, калі на сонечных вуліцах зноў змогуць граць гітары і дуды, захоча танчыць і спяваць моладзь, мы вырашылі даведацца, як жа ставяцца гарадзенцы да вулічных артыстаў і што пагражае ў новым сезоне самім выступоўцам.
Аднойчы мне пашчасціла ўбачыць узрушаючы выступ капўэрыстаў, якія змагаліся ў танцы. Адбываўся гэты выступ на Савецкай плошчы, і, вядома ж, вакол артыстаў сабралася кола гледачоў. Акрамя дэманстрацыі свайго майстэрства выступоўцы прапаноўвалі жадаючым навучыцца базавым элементам. Усё дзейства суправаджалася жывой бразільскай музыкай. Але прыкладна праз гадзіну выступ быў перапынены нечаканым з'яўленнем міліцыі, якая пераканаўча патрабавала «згарнуць балаган». Натоўп расчаравана ахаў, некаторыя заступаліся за артыстаў, але гэтыя намаганні былі дарэмнымі.
Вось што гарадзенцы думаюць пра гэта.
Ягор, 18 гадоў: Я цалкам нейтральна стаўлюся да вулічных выступаў. Калі я іду па горадзе, я проста слухаю музыку ў слухаўках і не адцягваю ўвагі на нешта іншае.
Наступнымі ў нашыя сеткі трапілася выдатная група з чатырох бабуль. Яны, як вядома, гаваркія, вось толькі адна фатаграфавацца не пагадзілася.
– А што дрэннага? Вядома хай і гуляюць і спяваюць артысты! Так весялей, і людзям прыемна. А калі і паставяць яны калі-некалі капялюш, каб сабраць нейкія грошы, дык гэта ж капейкі! Яны граюць так, для душы. Нам значна больш надакучылі жабракі, што пад царквой сядзяць. Ад іх ніякай карысці, а чаго просяць – самі не ведаюць. Пенсію ўсім плацяць! А калі моладзь імкнецца нешта прыгожае рабіць, то абавязкова міліцыя ўсіх разгоніць.
Маша, 29 гадоў: Я, сапраўды кажучы, і не назірала ніколі добрых вулічных паданняў. А тыя, хто граюць адныя і тыя жа песні ў пераходзе, ужо надакучылі. Я не супраць вулічных артыстаў, але асаблівай патрэбы ў іх не адчуваю.
Ілля, 18 гадоў: Мне вельмі падабаюцца вулічныя выступы і я заўсёды рады, калі бачу нешта такое. Вельмі люблю якасных музыкаў, гульцоў на вуліцах гораду. Аднойчы ўбачыў каля «Баторыі» дзяўчыну, якая грала на скрыпцы… І калі цяпер у мяне спыталі б, як выглядае скрыпач, я прадставіў бы менавіта яе. Крыўдна, што цяпер з выступамі стала вельмі строга.
Супернікаў у вулічных артыстаў няма, але ёсць людзі абыякавыя, як і ва ўсім. Прыхільнікі вулічнай культуры і самі яе стваральнікі, вядома будуць змагацца за яе захаванне, але ці дазволяць гэта дзяржаўныя структуры?
Прадстаўнікі міліцыі нам сказалі, што проста гульня на прыладзе або спеў у грамадскім месцы не з'яўляецца злачынствам або парушэннем. Да адказнасці можна прыцягнуць тых, хто сваім выступам перашкаджае грамадству, уяўляе небяспеку для жыцця людзей або знішчае навакольнае асяроддзе. А проста вячоркі з гітарай, натуральна, парушэннем не з'яўляюцца.
Аб уводзінах штрафаў або адміністратыўнай адказнасці за несанкцыянаваную канцэртную дзейнасць кожны вулічны артыст павінен ведаць і памятаць. Бо неасцярожныя дзеянні часам могуць каштаваць не толькі грошай, але і абмежавання волі.
Даслаць каментар
Iншыя артыкулы па тэме:
Фаст-фуд па-гарадзенску (03.09.2010)
Сіноптыкі збяруцца ў Гродна (27.08.2010)
Рукатворная спадчына (20.08.2010)
Пешшу ў санктуарый Іісуса Журботнага (13.08.2010)
Калі сабакі не гаўкаюць… (06.08.2010)
З калачыкам ад дзвярэй да дзвярэй (30.07.2010)
Гукі джазу на беразе Нёмана (23.07.2010)
У Прырэччы буслоў больш, чым вяскоўцаў (15.07.2010)
У маёй смерці прашу вінаваціць маё жыццё (08.07.2010)
У Гродне працуе выстава «Беларусь Прэс– Фота’2010» (01.07.2010)
Кошт апошняга званку (24.06.2010)
Колькі міліцыянтаў ахоўваюць нашае багацце? (24.06.2010)
Гламур па-гарадзенску (17.06.2010)
Дырэктыва ці лібералізацыя? (10.06.2010)
Мора для маленькай такой кампаніі (03.06.2010)
Самы цвярозы фестываль (27.05.2010)
Выпадковая сустрэча праз 10 год (20.05.2010)
Як змагаўся «Джордж Буш» з «Кітаем» (13.05.2010)
Музей у фотааб’ектыве (06.05.2010)
Стварай дзіва сваімі рукамі (29.04.2010)
Па слядах Леанарда да Вінчы (22.04.2010)
Рэжысура і акторства – рэчы не сумяшчальныя (15.04.2010)
Гадзіннік, які спыніць нельга (01.04.2010)
Сяргей Міхалок пра ўрачыстасць самадзейнасці (25.03.2010)
Абставіны ці асабісты выбар? (18.03.2010)
«Пікап» – справа спакушэння (11.03.2010)
СамаНастаўнік ігры на гітары (04.03.2010)
Жыллёвая адысея сучаснага студэнта (25.02.2010)
Пясок не патрабуе пасярэднікаў (18.02.2010)
Статычная праблемы мабільных прылад (11.02.2010)
Галіна Юргелевіч: трэба змяняць стаўленне да размеркавання выпускнікоў (04.02.2010)
Здым без правілаў, ці курсы пачынаючага Дон Жуана (28.01.2010)
Дзе быў трактар, калі падаў першы снег?... (21.01.2010)
Паміж Раством і Вадохрышчам (14.01.2010)
Звычайны дзень на вытворчасці (08.01.2010)
«Дай Дарогу» – гарадзенцам (24.12.2009)
Нататкі фаершчыцы-пачаткоўцы: не гуляй з агнём (17.12.2009)
Цыгарэтны шлях, ці Споведзь кантрабасіста (10.12.2009)
«Так» і «не» – школьнай сталоўцы (03.12.2009)
Дзённік бохумскай студэнткі (26.11.2009)
Кватэрнае пытанне (19.11.2009)
Каханне… ў кiшэнi (12.11.2009)
«Просты» нумар у складанай краіне (05.11.2009)
Пра ўкраінскі характар і Запарожскую сеч (29.10.2009)
«Еўропа – гэта больш, чым ты думаеш» (22.10.2009)
Пра лінгвістычныя нюансы, інтэрнат і турыстаў (15.10.2009)
Час дэпрэсіі і… кахання (08.10.2009)
Адкрый Нямеччыну: дзённік удзельніка (01.10.2009)
Кавярня з экспазіцыяй (24.09.2009)
Тыдзень нефармальнай адукацыі ў Гродна (17.09.2009)
Чароўны трусік – геній піяру (10.09.2009)
Ёсць такая прафесія – «разводзіць» пакупнікоў (03.09.2009)
Дагрукацца да нябёсаў (27.08.2009)
Твары і гісторыі. Частка 4-я, апошняя (20.08.2009)
Твары і гісторыі. 3-я частка (13.08.2009)
Твары і гісторыі. Частка 2-я (06.08.2009)
Твары і гісторыі. Частка 2-я (30.07.2009)
Твары і гісторыі. Частка 1-я (23.07.2009)
Прывітанне з мінулага ад Deviation (16.07.2009)
Пара загару, акуляраў і… праблем (11.06.2009)
Мамаграфія – бясплатна і штогод (04.06.2009)
Слухайце свой арганізм (28.05.2009)
Відэапрывітанне з «Global pulse» (28.05.2009)
Загадана выжыць (22.05.2009)
Гульні з часам Дж. Абрамса (14.05.2009)
На заходнім ускрайку гораду (07.05.2009)
Дзе знаходзіцца Джаконда? (30.04.2009)
Самыя паўднёвыя мікрараёны (23.04.2009)
Тры правайдэры – адно меркаванне (16.04.2009)
Адкуль прыйшлі засранцы... (09.04.2009)
Чым менш жанчыну мы кахаем… (02.04.2009)
Нататкі з прэзентацыі рэйтынгу (26.03.2009)
Ніколі не пераПІшаш! (19.03.2009)
Шапікі-чытальні (12.03.2009)
Адпачынак для буржуяў (06.03.2009)
Румлёва – раён яраў і цяжкай паркоўкі (27.02.2009)
Імя - адлюстраванне часу і фантазіі (20.02.2009)
АДЧЫНЯЙ ДЗВЕРЫ, ШКОЛА! (06.02.2009)
ГАРОДНЯ І СВЕТ ВАЧЫМА ГАРАДЗЕНЦАЎ (30.01.2009)
ЖЫРОВІЦЫ: СЯБРОЎСТВА, НАВУКА, ДЫЯЛОГ (28.01.2009)
ШТОТЫДНЁВІК “ТВОЙ СТЫЛЬ”, №14 (158)
03 верасня 2010 г.
«Містар кот» апынуўся звычайным…
Гасціннасць беларусаў не мае межаў


Каментары
Ліоша (16 красавiка 2010, 01:32)
Белазар усё яшчэ руліць сярод аўтараў Стыля. Гэта, канешне, вельмі карысная праграма, але ёй яшчэ трэба навучаццы карыстацца. А тут быццам малпе далі акуляры.
Свят (15 красавiка 2010, 17:03)
Я жду теперь только одного - когда объявят комендантский час.