“Капоэйра -- гэта дыялог дзвух людзей, таму яна не бывае пастановачнай, загадзя вывучанай, бо ты ніколі не ведаеш, якое пытанне табе задасць твой суразмоўца” - кажа  трэнер з Мінска Raposa (лісіца).

Народу шмат чаго абяцаюць. Еўрапейскі ўзровень жыцця, сапраўдную сацыяльную арыятнаванасць дзяржавы, нават – танную каўбасу. З Еўропай Беларусь цяжка і дагэтуль параўнаць, нядаўна скасаваль ільготу, а якасная каўбаса не таннее. Але сёння размова пойдзе пра іншыя абяцанкі. Абяцанкі-“страшылкі”.

У Гародні няма ніводнай беларускамоўнай навучальнай установы. Пасля прыняцця “закона аб мовах” на пачатку 90-х сістэма адукацыі Беларусі зведала чарговую хвалю “беларусізацыі”, якая не абмінула і гарадзенскія школы, універсітэты, тэхнікумы. Рэферэндум 1995, намаганні мясцовых “вертыкальшчыкаў”, пазіцыя часткі выкладчыцкага складу абумовілі згортванне беларускамоўнай адукацыі ўжо ў 96-98 гг.: змяншэнне гадзін на вывучэнне мовы і літаратуры, выпуск падручнікаў па-расейску, фактычная ліквідацыя статусу “беларускіх” шэрага школ ( напрыклад, школы №32 па вул.Ліможа).

Пратэст з боку гарадзенцаў выклікала размяшчэнне базавай станцыі МТС на вуліцы Фамічова. У будучай 40 – метровай вежы мясцовыя жыхары бачаць пагрозу свайму здароўю і лічаць, што парушаецца іх права на спрыяльнае наваколле, гарантаванае Канстытуцыяй. Свае перасцярогі яны сфармулявалі ў калектыўным звароце, дасланым на імя старшыні аблвыканкама і гарадскога савета дэпутатаў, а таксама ў адрас сотавай кампаніі.