Аўстрыя, Лондан, Брусель, Швецыя, Прага, Бярлін, і гэта ня поўны пералік тых, хто завітае да нас сёлета на фестываль «Мельница моды». Сам фестываль з’яўляецца паўфіналам міжнароднага конкурсу маладых дызайнераў вопраткі  «Русский силуэт».
Для беларускіх мадэльераў гэта шанец прадэманстраваць  сваю калекцыю на подыуме ў Маскве альбо ў адной з Еўрапейскіх сталіц, ці з’ездзіць на бясплатную стажыроўку ў еўрапейскія навучальныя ўстановы моды.  

Ня толькі паглядзець, але і паказаць свае лепшыя калекцыі прыедуць прадстаўнікі міжнароднай школы моды «Эсмод» з Нямеччыны, Еўрапейскага інстытута дызайну з Італіі, галерэі «Лафайнет», «Текстильный венский цэнтр моды» з Аўстрыі. Яшчэ дакладна невядома, але, напэўна, як заўсёды прыедзе і Таццяна Міхалкова.

Галоўны крытэрый пры адборы адзення на конкурс – гэта магчымасць апранаць яе ў паўсядзённым жыці. Менавіта  гэтым прынцыпам будуць кіравацца  журы, каб пасля  штосьці ўкаранняць у вытворчасць.  

Можа з часам якую-небудзь з гарадзенскіх калекцый мы зможам убачыць у крамах. Мо гэта будзе калекцыя «Элізабэт» Марыі і Кацярыны Фёдаравых. Яны сёстры і абедзве па адукацыі тэхнолагі швейнай вытворчасці, скончылі Гарадзенскі каледж лёгкай прамысловасці. Ужо даўно займаюцца пашывам вопраткі. Ідэя стварэння калекцыі навеяна стужкай «Піраты карыбскага мора». Спачатку планавалі распрацоўваць у двух напрамках: «Джэк Верабей» і «Элізабэт Сон», але  пазней адмовіліся, бо цяжка, дорага, і зойме шмат часу. Вырашылі спыніцца на Элізабэт, і зрабіць у спартыўным стылі. З першага разу калекцыю не прынялі, прыйшлося дапрацоўваць.

Размяжоўвання, хто за што адказвае, у сясцёр не было, ідэі супадалі, але пашывам займалася Марыя, бо ў Кацярыны не было часу.  

Марыя ўжо 4 гады робіць толькі дзіцячыя калекцыі, і ўсе яны ўдзельнічалі ў паказе «Мельница моды». Наконт  дзіцячай вопраткі кажа, што якаснага адзення бракуе. Купляеш рэч, плаціш вялікія грошы, а яна гэтага не варта. На маё пытанне як павінна выглядаць дзіцячае адзенне, яна адказала: «Каб дзіця яе хацела апрануць. Сучасныя дзеці хочуць, каб вопратка была выгоднай, прыгожай. Павінен быць просты крой, таксама дзяўчынкам хочацца, каб падкрэслівала фігуру, нават, калі яе і няма, каб былі кішэні. З увядзеннем школьнай формы хочуць насіць джынс, бо форма адбіла ўсякае жаданне на класічны касцюм. Тое, што мы дзяцей апранулі ў піджакі, вы думаеце дзіцяці гэта зручна, падабаецца – не, яны ненавідзяць школьную форму. Напрыклад, мой маленькі брат хадзіў спачатку ў школу ў камізэльцы, белай кашулі. Потым, праз месяц, гальштук схаваў, сказаў: «Я гэты селядзец не апрану ніколі ў жыцці», камізэльку парваў, у піджаку зрабіў дзірку, бо яму не зручна. Школьную форму трэба рабіць у спартыўным стылі, выкарыстоўваць джынс, трыкатаж, не абавязкова яркія колеры, можна і стандартныя: блакітны, сіні».

Таксама яна адзначае, што Гродна ў параўнанні з іншымі гарадамі, працуе прымітыўна. «Напрыклад, калі змяшаць усё калекцыі, то усё роўна  відаць дзе якая: Мінск- гэта авангард, Віцебск працуе прафесійна ў якасці ўкаранення ў вытворчасць, Гомель і Магілёў трошкі лепш за Гродна. Таму вельмі добра, што ёсць такі фестываль, як  «Мельница моды». Там дызайнеры могуць пазнаёміцца з тым, як працуюць і што робяць у іншых абласцях, на Захадзе, у Расіі» – кажа Марыя Фёдарава.  

Ганка НАВУМОВІЧ,

фота Алінкі НОВІК