Менавіта пад такім назовам зусім нядаўна выйшла складанка знакамітага паэта і барда Эдуарда Акуліна. Дыск увайшоў у знакамітую серыю «Беларускі музычны архіў». Яго прэзентацыя адбылася ў дольнай зале чырвонага касцёлу, што ў Мінску.

Адкрыў вечар музычны выдавец Віталь Супрановіч: «Вось нарэшце ўбачыла свет складанка яшчэ аднаго нашага знакамітага барда. Песні, што змясціліся на гэтым дыску засталіся ў тым выглядзе, як былі запісаны шмат гадоў таму. Гэтыя запісы захавалі своеасаблівую атмасферу». Пасля такіх слоў на сцэну выйшаў герой вечара — Эдуард Акулін, які распачаў прэзентацыю дыска сваім знакамітым хітом «Мая Крывія».

Затым, павіншавала свайго сябра і калегу «залатая жрыца літаратуры” Вольга Іпатава.

Эдуард выканаў свае «Малітва», «Пагоня» і прачытаў некалькі вершаў.

Яго месца на сцэне змяніў «легенда беларускай бардаўскай песні» Алесь Камоцкі, які таксама парадаваў прысутных сваімі творамі.

Некалькі слоў крытыкі (аб’ектыўнай крытыкі) прагула з вуснаў муз-журналіста Анатоля Мяльгуя. Які, дарэчы, напісаў рэцэнзію (ці ўступнае слова) да вокладкі складанкі, параўнаўшы творчасць Эдуарда Акуліна з творчасцю Максіма Багдановіча. Сваімі вершамі і прысвячэннем працягнуў літаратурную вечарыну Леанід Дранько-Майсюк.

Пасля выступілі меней знакамітыя паэты і барды — сябры Эдуарда. Але, на жаль, па стану здароўя не змог прыйсці на гэтую творчую сустрэчу Ніл Гілевіч.
Скончыўся вечар выступленнем Эдуарда Акуліна і выкананай на біс «Пагоняй». Людзі паціху выходзілі з зала, набывалі «Песьні Залатой Крывіі» (на якой змясцілася ажно 37 трэкаў), бралі аўтографы ў героя вечара. Акрылены, перапоўнены эмоцыямі і беларускай паэзіяй рушыў дадому і я.