Адзін з самых таямнічых гродзенскіх выканаўцаў – Пётр Гарадзенскі, ізноў не змог правесці канцэрт у родным горадзе. У эксклюзіўным інтэрв’ю карэспандэнту «Твайго Стыля» ён распавёў пра ўсе перашкоды ў арганізацыі канцэртаў, узгадаў гісторыю праекта і падзяліўся творчымі планамі.

Калі і як з’явіўся праект «Пётр Гарадзенскі»?

Ідэя паўстала ў жніўні 2007 года, калі я пазнаёміўся з гуртом StopTime. Мы з хлопцамі хутка пасябравалі, бо маем агульныя музычыя вартасці і ідэі. І я і яны былі тады ў творчым пошуку. Асноўная мэта нашага праекту – пошук новага гуку, таксама праз выконванне ўжо вядомых стыляў музыкі з новымі элементамі, праз пэўную дыялектыку, каверы. Мы адкрытыя на эксперыменты.

Сёння ў Беларусі на эстрадзе інфляцыя: колькасць выканаўцаў не адпавядае якасці. Але мы не збіраемся адраджаць якасную беларускую эстрадную музыку, бо яе фактычна ніколі не было, мы хочам стварыць нешта новае на такім узроўні, каб гэта слухалі ў Еўропе.

У Гродна ўжо адбываліся два канцэрты выканаўцы «Петра Гродненского». Гэта як-небудзь звязана з тваёй дзейнасцю?

Канешне, гэта быў першы этап. Потым я зразумеў, што перш за ўсё вартасць для нас беларусаў, мае беларуская мова, яе адраджэнне. Таму зараз я не маю ў рэпертуары песен па-расейску, толькі па-беларуску і ангельску. «Пётр Гродненский» быў пачаткам «Пятра Гарадзенскага».

Доўга думалі над выбарам псеўданіма? Вам ён не падаецца банальным?

Гродненский – так, Гарадзенскі – не. Я лічу гэта проста праявай патрыятызму. Гэта гонар, калі, напрыклад, на пляцы Spagnia ў Рыме італьянец, ламаючы язык, аб’яўляе: «Пітэр Гарадэнскай»! Няхай нас амерыканцы па-беларуску называюць, няхай ведаюць.

У якім стылі вы граеце, на якую музыку арыентуецеся, што самі слухаеце?

Мы эксперыментуем, спалучаем хард-рок, класічны рок, рэгі, соўл, фанк, джаз, блюз. Паважаем Джо Кокера, Крыса Ры, Грыгорыя Лепса. З беларускіх музыкаў – Apple Tea. Гэта гурт вельмі тэхнічны, прафесійны, яны граюць сапраўды якасную музыку. Apple Tea можа граць у любой частцы свету і зробіць шоў. Мы з імі супрацоўнічаем, спадзяюся будем мець супольны праект у наступным годзе.

У родным горадзе вы амаль невядомыя. Чаму?

Няма прарока ў сваёй айчыне (Пётр смяецца). Мы, вядома, не месіі, але тут нас недааценьваюць, не вераць у нашыя здольнасці. Перадусім адміністрацыі канцэртных залаў.

Мы хочам выконваць якасную, папулярную, небанальную і камерцыйна паспяховую музыку – усё адначасова. Шлях складаны, усё яшчэ наперадзе. Зімой плануем запісаць другі альбом і зняць кліп на песню New Way.

Мы не хочам ісці ў андэграўнд, імкнемся, каб нас усе пачулі. Таксама намагаемся сваёй творчасцю зарабляць грошы. Моладзь звычайна лічыць, што калі не андэграўнд, то адразу папса. Мы не граем папсы, але хочам зарабляць, хочам выступаць у добрых залах.

Чаму быў спачатку перанесены, а потым наогул адменены канцэрт-прэзентацыя альбома «For All»? І дзе можна будзе набыць кружэлку, калі прэзентацыя не адбудзецца?

Асноўная прычына – бюракратызм. Я не хачу казаць пра канкрэтных асоб, але арганізаваць канцэрт у Гродна на працягу тыдня проста немагчыма. У панядзелак пойдзем дамаўляцца аб арганізацыі канцэрта ў Драматычным Тэатры ажно на 14 студзеня будучага году. Спадзяюся, што такое апярэджанне будзе дастатковым, каб канцэрт у апошні момант не адмянілі.

А дыск будзе друкавацца ў верасні ў Маскве. На ім будзе 5-7 песен. Спадзяюся, што ў кастрычніку, а можа і раней, яго можна будзе купіць у Беларусі. Таксама маю надзею на дапамогу піратаў – яны заўсёды дапамагаюць маладым артыстам (смех). А пакуль некалькі песен можна пачуць на last.fm . Запісвалі ўсё на GreyWolfStudio.

Вас запрашалі заспяваць на святкаванні Дня Горада. Чаму вас там не будзе?

З тэхнічных прычын. Мы граем толькі тады, калі ёсць цалкам жывы гук. А там умовы – спяваць пад «мінус». Да таго, там будзе зборышча розных выканаўцаў, «салянка», таму немагчыма будзе кожнаму зрабіць якасны гук.

Ёсць якія-небудзь планы наконт іншых канцэртаў у Беларусі, ці цяпер вы перакінецеся толькі на замежжа?

Мы прафесіяналы і таму чакаем прафесіяналізму з боку беларускіх канцэртных залаў, а пакуль яго няма. Беларускіх выканаўцаў не ўспрымаюць сур’ёзна.

Канцэрты планаваліся ў Мінску, Полацку і Брэсце, не ведаю, што з гэтага атрымаецца. За мяжой усё значна прасцей у плане арганізацыі. Будзем граць у Латвіі, Італіі, Аўстрыі, Галандыі, Расіі.

Дзякуй за размову.

Аляксей ШОТА