На мінулых выходных у Горадні адбыўся Фэстываль маладзёвай журналістыкі “Твой стыль”. Прапануем вашай увазе “валанцёрскія нататкі” Надзеі Завіноўскай.

У офіс не зайсці – столькі народу!

Мяне, як валанцёра, адразу ж нагрузілі: ідзі, упрыгожвай залю, і далі вал паперак. А там…старыя газеты ШМЖэшак (Школа маладога журналіста), плакаты, фотаздымкі.

Выпускнікі патроху падцягваліся на свята і мы іх таксама ўцягвалі клеіць ўсе па сценах. Цікава было назіраць, як яны ўздыхалі: “Гэта ж наша газета, а вось мой артыкул…”

Самае цікавае з ўрачыстага адкрыцця – прамовы!

Вітаўт, кіраўнік “Трэцяга Сектару”, шмат казаць, “грузіць афіцыёзам” не хацеў… і не змог. Слова ўзяла  Жанна Ліцвіна, старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў. Жанчына сур’ёзная, у спеку ў піджаке, жамчужныя пацеркі, усе ў тон, колер, як дыктар з TV. Як пачала яна гаварыць, так нават ўсю праграму за Вітаўта і распавяла…

Потым, ўвечары, яна асобна прадстаўляла дзейнасць БАЖу. Цікава, як яна распавядае нешта, а на экране яна ж камусьці ў запісы яшчэ штосьці гаворыць на канферэнцыі і ўсміхаецца.

Потым быў… Дзень народзінаў  рэдактара “Абажура” Уладзіміра Дзюбы. І мы ўсе яго віншавалі. Падаравалі “Песню пра зубра” на пяці мовах і мілыя кветачкі. Ён подобрэў і спяваў для нас розныя беларускія песенькі.

А яшчэ ў гэты дзень спяваў Андрэй Бастунец, юрыст БАЖу. Насамрэч ён яшчэ і сапраўдны бард. Нават свой альбом выпусціў… Мы запалілі  свечкі… паселі вакол яго.

За вячэрай віншавалі адзін аднаго з пачаткам свята і планавалі  другі дзень.

ДЗЕНЬ ДРУГІ.САМЫ ЦІКАВЫ.

Бо нас, Школу маладога журналіста - 10, сёння “выпускаюць”.  

Заняткі , прадстаўленні розных інтэрнэт-рэсурсаў з Гародні, Менску для мяне былі цікавыя, але знаходзіліся дзесьці на другім-трэцім месцы, бо ўвесь час я думала: як нас будуць віншаваць і які будзе торт?

Нарэшце!

Былыя ШМЖэшкі  ўрачыста аддалі  нам сертыфікаты, жадалі ўсяго. А мы дарылі выкладчыкам кветачкі і таксама жадалі рознага. Хацелася плакаць.Але ўсе трымаліся…

І конкурс  для маладых журналістаў быў. І мы сталі там пераможцамі. Атрымалі, не паверыце, па прафесійнаму дыктафону і паездку ў Віленскія СМІ. Крута!

На фэст прыехалі выкладчікі ўсіх выпускаў ШМЖ, і яны атрымалі падарункі. Хто толькі ў гэты дзень не атрымаў прэзэнту ад арганізатараў!

А паміж усімі гэтымі ўручэннямі – канцэрт розных гарадзенскіх гуртоў! Барабаны, скрыпка, віаланчэль, гітары…

І торт! З тварожным начыннем, а зверху розныя садавіны у жэлэ…

Паралельна на Савецкай плошчы  ішоў канцэрт “За незалежную Беларусь!” А вы бачылі плошчу пасля заканчэння свята – сметнікавае поле! І па ім, пераступаючы праз бутэлькі і паперкі, ходзяць міліцыянеры, гаішнікі і  дворнікі. Так мы вярталіся дадому…

ДЗЕНЬ ТРЭЦІ. НЕСПАДЗЯВАНЫ.

Еду на фэст, тэлефануюць: офіс замініраваны. Гэта ж, напэўна, жарт, яшчэ адзін для нас, ШМЖэшак. Пад’язджаю, там - пажарнікі, саперная машына. Дыктафон у рукі і наперад у натоўп. Неспадзяваная практыка на трэці дзень фэсту…

Апошні занятак – на прыродзе пад бярозамі ў спёку… Клас! Бо з каўбасой, гуркамі і мінералкай.

Мы гуляемся, смяемся, хтосьці ўжо ад’язджае.

Пытаю: а будзе фэст на наступны год? Невядома. А так хацелася б…

Ад рэдакцыі: На наступным тыдні чакайце разгорнуты фотарэпартаж.