Вось ужо трэці чацвер ліцэй дрыжыць басамі, а ў актавай зале збіраюцца сапраўдныя меламаны і тыя каго прываблівае жывы якасны гук і голас. Вось і 7 лютага ўвайшло ў гісторыю ліцэя ды і ўсяго гораду пад музыкальныя пазітыўныя варыяцыі гурту «Веauty and the beast» (прыгажуня і пачвара) з праграмай «Вендэтта». Прыгажуня, праўда, была адна, а вось «пачвараў» назбіралася цэлых трое...

Часцей саліраваў барабаншчык і дзяўчына з сінтэзатарам, а гітарысты ўступілі троху пазней. Было шмат дыму, слайдаў і папараццы, якія мітусіліся каля сцэны ў пошуках удалага ракурсу. У зале была  ў асноўным жа моладзь. Практычна ўсе былі знаёмымі паміж сабой і з удзельнікамі гуртоў. Але спявалі хлопцы сапраўды добра, хаця зал і не быў поўным, яны, як сапраўдныя артысты, праз 20 хвілін увайшлі ва ўласцівы ім кураж і знаходзіліся ў ім да апошняй песні.

Хлопцы на сцэне спрабавалі рабіць лірычныя адступствы, але хутка перапыняліся на словах: «Ну, в общем, вы поняли… – чуўся грукат барабанных палачак, і ўступала бас-гітара. Як вы ведаеце, няшмат канцэртаў абыходзіцца без аншлагаў, вось і наш наведала дзяўчына з сяброўкамі, якая пад такую жывую музыку ўседзець проста не змагла. Не задумваючыся, яна выйшла на авансцэну і сваімі рытмічнымі рухамі спрабавала, відаць, зрабіць разнастайным выступленне танцавальнага шоў. Яна не аднойчы пападала ў аб’ектывы фотакамер, але яе ніхто не праганяў: гледачам падабалася, а журналісты знайшлі ў ёй «занимательный случай», які можна з задавальненнем змясціць у іх будучы водгук аб (у літаральным сэнсе) гучнай падзеі на ліцэйскай арэне. Мне пашанцавала пагутарыць з удзельнікамі гурту пасля іх выступлення.

– Скажыце, калі і як стварыўся ваш калектыў?

– Нашаму праекту паўтары гады. А сабраліся мы па наказе лёсу: вось я, – сказала дзяўчына, – і той барабаншчык – муж і жонка, а вось гэты з гітарай… папросту жыў блізка, – і засмяялася. – Дарэчы, яшчэ ў нас працаваў галандзец гітарыст, але з-за сваёй занятасці ён пакуль ад нас аддаліўся.

Між іншым, трэба заўважыць, што ўсе гэтыя таленавітыя людзі – з Гродна, і мы іх у які-небудзь дзень можам сустрэць на вуліцах гораду. Дарэчы, яны яшчэ дадалі, што ў праектах у іх тур па Галандыі і дэбютны альбом. Калі я спытала, што для іх музыка, гітарыст, не задумваючыся, спакойна растлумачыў, што яна для іх толькі хобі, хоць рэпетыцыі адбываюцца рэгулярна ў Палацы культуры «Фабрычны».

Несці культуру ў масы заўжды адказна, але прыемна. І я думаю, што гурт «Прыгажуня і пачвара» ўсё ж такі даедзе да Галандыі, ў іх жа яшчэ ўсё наперадзе, а паўтары гады – толькі пачатак жыцця для калектыву, затое самы час для патэнцыйна паспяховага дэбютнага альбому.

Ліза ГАРОХАВА