Прэзентацыя гарадзенскага нумару “ARCHE” адбылася 25 кастрычніка ў Горадні ў памяшканні ТБШ. Прэзентавалі нумар галоўны рэдактар часопіса Валер Булгакаў, рэдактар “Нашай нівы” Андрэй Скурко і паэт Андрэй Хадановіч. З гарадзенскіх аўтараў быў Андрэй Вашкевіч.

Прэзентацыю адкрыў Валер Булгакаў:

-   “ARCHE”, без лішняй сціпласці трэба прызнаць, бадай адзіны нацыянальны часопіс, які прысвяціў цэлы тэматычны нумар падзеям, звязаным з так званай рэканструкцыяй Горадні. Гэты нумар выклікаў пэўны інтарэс. Пачалі яго прэзентаваць, як ня дзіўна, не тут, а ў Магілёве. Магілёўская публіка досыць жвава рэагавала на падзеі, якія адбываліся на супрацьлеглым канцы нашай краіны. І тут, у Гародні, нумар таксама выклікаў ажыятаж. Мы прывезлі 20 нумароў, ніводнага ўжо не засталося…

Чым ён прыўкрасны ці непрыўкрасны? Ну, напрыклад, адзін артыкулам

 “Гарадзенскія эсэ”. Тэкст Юры Гардзеева надзвычай цікавы паралелямі паміж гарадзенскай архітэктурай і архітэктурай гішпанскіх гарадоў, такіх, як Севілья і Барселонай. Для такога саветызаванага вока гэтыя паралелі выглядаюць неспадзяваннем, але Юры з’яўляецца чалавекам гуманітарнай культуры, і ён здолеў выканаць беспрэцэндэнтную працу – параўнаць архітэктурныя падыходы на Усходзе Еўропы і на Захадзе. 

Нумар таксама будзе цікавы ўсім тым, хто хоча пабачыць Горадню ў фотаздымках. Аўтар большасці фотаздымкаў - гарадзенскі фатограф Янка Лялевіч. У нумары змешчана каля 20 фотаздымкаў.

Спадар Булгакаў прэзентаваў выданні бібліятэкі “Нашай нівы”, “ARCHE”, выдавецтва “Логвінаў. Такія сустрэчы-прэзентацыі – добры шанец прадаць кнігі, ім і карыстаюцца напоўніцу. Бо, напрыклад, “Паўстаньне Беларусі” Рудкоўскага, “Гісторыю беларускага нацыяналізму” Булгакава, “Мадэрную гірсторыю Беларусі” Туронка у звычайных кнігарнях не купіш. Побач патупваў нагой ад нецярпення Андрэй Хадановіч – ён жа “сам сабе рэдактар”, ён жа “беларускі шоўмэн”, ён жа паэт. Па трапным вызначэнні аднаго з выступоўцаў, Андрэй Хадановіч аздобіць любую вечарыну любой тэматыкі. Ведаючы гэта, Хадановіч і не “грузіўся” асабліва тым, якое дачыненне ён мае да прэзентацыі гарадзенскага нумару “ARCHE”. У рэшце рэшт, ён друкуецца ў згаданым часопісе, ёсць на старонках “Нашай нівы” і ў яго ёсць вершы пра Горадню і мястэчкі Гарадзеншчыны. Яго кнігай распачалася бібліятэка “Нашай Нівы”. Гэтага больш чым дастаткова. Хадановіч чытаў уласныя творы і пераклады з вершаў Мілаша, Гальчынскага. На “ура” пайшлі вытрымкі з кнігі “Групавы здымак з бабай Броняй”.

 - Андрэй Вашкевіч зрабіў нам неацэнную паслугу, ён зыніцыятаваў з’яўленне гэтага нумару, – распавядае Валер Булгакаў - як слушна кажа Андрэй, гэты нумар немагчыма было зрабіць неабсяжным. У нас было толькі 45 дзён, за гэты тэрмін мы змаглі замовіць столькі тэкстаў, колькі замовілі. Чаму для нас гэтая тэма з’явілася настолькі важнай? Таму што Горадня як і “ARCHE” трапіла ў сітуацыю супраціву. Культурнага супраціву, хоць гэта не напісана вялікімі літарамі на вокладцы. Як падкрэслівае наш гарадзенскі нумар, улада, сутыкнуўшыся з супрацівам, не здолела рэалізаваць усе планы ў такім маштабе, у якім яны былі задуманыя. І ў нейкі момант улада разгубілася, нават дала задні ход. Гэтым гарадзенская сітуацыя ўнікальная для Беларусі. Незалежнае грамадзтва здолела сабраць сілы і  зрабіць нейкі ўдар у адказ. Гарадзенскія падзеі з лакальных трапілі ў нацыянальны фокус. І гэты досьвед важны, павучальны і важны рэфлексіі. І ёсць сюжэт, які застаўся незаўважаным у гэтым нумары. Гэта, на мой погляд,  зрошчвыанне мясцовай улады з бізнес-элітамі. Бо для мяне да канца засталося незразумелым, хто стаіць за гэтай так званай рэканструкцыяй...

Алеся Бяленік