У Еўропе аэраграфія пачала распаўсюджвацца ў 80-я гады, у нашай рэспубліцы – зусім нядаўна. Прыклады гэтага віда мастацтва не такія ўжо і масавыя. Прычым, размаляваць вам могуць амаль усё: ад мабільнага тэлефона і скейта да аўтамабіля.

Аэраграфія (мастацтва нанясення малюнка пры дапамозе сціснутага паветра на разнастайныя паверхні вадкім ці парашкападобным фарбавальнікам) – з’ява, можна сказаць, новая. Калі вы вырашылі вылучыцца, лепш даверыцца прафесіяналу з сертыфікатам. Кошт і тэрмін працы над такой прыгажосцю залежыть ад маштаба і складанасці. Жадаючых выканаць вашу замову будзе дастаткова, але беларускіх майстроў  даволі цяжка знайсці. Справа ў  тым, што пераважная большасць з іх працуе без вышэйшай мастацкай адукацыі і… не выходзячы са свайго гаража. Дастаткова шмат і сайтаў прапаноўвае гэтую паслугу. Альтэрнатыва – наклейкі. Кшталту рэкламы на агульным транспарце, на якім часам можна праехаць патрэбны прыпынак, бо ўсе вокны заклеены рэкламай з семкамі.

Але варта заўважыць, што ў нашай краіне ва ўласніка прыгожанькай машынкі ці матацыкла з аэраграфіяй могуць узнікнуць праблемы з ДАІ. Паводле пастановы, у нас забаронена  дапускаць ў дарожны рух аўтамабілі з аэраграфіяй і налепкамі на кузаве. Выключэнні складаюць толькі  налепкі аб прыналежнасці да краіны (BY), правільна аформленая рэклама і налепкі  тэхагляда. Тэарэтычна, пытанне да вас наконт аэраграфіі можа ўзнікнуць толькі пры ўмове, што машына поўнасцю размалявана і губляецца яе колер па пашпарце. 

Як варыянт, змяніць у тэхпашпарце колер кузава на «мастацкі малюнак» ці запісаць пераважны колер малюнка. У такім разе, ніякіх пытанняў да вас з боку ДАІ не павінна ўзнікаць. Застаецца рытарычнае пытанне: «Чаму ў Беларусі пры наяўнасці майстроў аэраграфію вельмі рэдка можна ўбачыць». Тут прычыны розныя: пачынаючы ад матэрыяльнага стану нашых грамадзян і заканчваючы нежаданнем выбівацца з масы. Ці можа мы не маем права на разнастайнасць?  

Алеся ПАРФЁНЕНКА

Фота Алены АРЦЕМ’ЕВАЙ